ಆಗುಂಬೆಯ ಘಾಟಿಯ ಆ ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿರುವುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಪ್ರವಾಸಿಗರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಜಿನುಗುವ ಮಳೆ ಹನಿಗಳು ಯಾವುದೋ ಸ್ವರ್ಗದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿದು ಬರುವವರಿಗೆ ಅದು 'ಫೋಟೋಜೆನಿಕ್' ಹಸಿರು, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮಲೆನಾಡಿಗನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ಅಡಗಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ 'ಸೆಕ್ಷನ್'ಗಳೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಾಕ್ಷಸನಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಮಲೆನಾಡಿನ ಮಳೆ ಎಷ್ಟು ಅನಿಶ್ಚಿತವೋ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಬದುಕು ಕೂಡ ಈ ಕಾನೂನುಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಮಲೆನಾಡಿಗ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುದ್ದಲಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತರೆ ಸಾಕು, ಪಕ್ಕದ ಮರದ ಮೇಲಿರುವ ಮಂಗನಿಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ನೋಟಿಸ್ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು ಅಗೆಯುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಣದ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸ.
ಈ ಎಲ್ಲ ರಗಳೆಗಳ ಮೂಲ ಪುರುಷನೇ ಅರಣ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 4. ಇದರ ತಮಾಷೆ ಎಂದರೆ, ಮಲೆನಾಡಿಗನ ಅಜ್ಜ-ಮುತ್ತಜ್ಜರು ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜೊತೆ ಕುಸ್ತಿ ಆಡಿ, ರಕ್ತ ಸುರಿಸಿ, ಮೈ ಕೈ ಕಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಗೆಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಲು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ – "ಈ ಜಾಗ ಇಂದಿನಿಂದ ಸೆಕ್ಷನ್ 4 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ". ಅಷ್ಟೇ, ತಲತಲಾಂತರದಿಂದ ಆ ಮಣ್ಣನ್ನು ನಂಬಿದವನ ಹಕ್ಕುಗಳು ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನೀವು ವಾಸವಿರುವ ಸುಂದರ ಮನೆ ದಿಢೀರನೆ ಒಂದು 'ಅತಿಕ್ರಮಣ'ವಾಗಿ, ನೀವು ಒಬ್ಬ 'ಅಪರಾಧಿ'ಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತೀರಿ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು ಸೆಕ್ಷನ್ 20 ಜಾರಿಯಾಯಿತೆಂದರೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು, ನಿಮ್ಮ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಅಧಿಕಾರ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅಜ್ಜ ಇದ್ದಾಗ ಶುರುವಾದ ಈ ಹಕ್ಕುಗಳ 'ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್' ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೂ ಮುಗಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಫೈಲುಗಳು ಧೂಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಆ ಜಾಗ ಮಾತ್ರ 'ಅರಣ್ಯ'ವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾವಿ ತೋಡಲು ಹೋದರೆ ಸಾಕು, ಸೆಕ್ಷನ್ 24 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎಫ್.ಐ.ಆರ್ (FIR) ದಾಖಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಯಾರಿದವನಿಗೆ ನೀರು ಕೊಡದ ಈ ಕಾನೂನು, ಅರಣ್ಯದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೇ ಬರಿದು ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಆಗುಂಬೆ ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಕನಸು ಕಂಡರೆ ಅಥವಾ ಹಳೇ ಮನೆಯ ಮಾಡು ಸೋರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಒಂದಿಷ್ಟು ಹಂಚು ಬದಲಿಸಲು ಹೋದರೆ, ಮಳೆಯಿಂದ ಕಿತ್ತು ಹೋದ ರಸ್ತೆಗೆ ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿ ಮಣ್ಣು ಹಾಕೋಣ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 2 ಎಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರ ಅಡ್ಡ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಸೆಕ್ಷನ್ ಎಷ್ಟು ಪವರ್ಫುಲ್ ಎಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಹಳ್ಳವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದು ಕೂಡ ಇಲಾಖೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ "ಅರಣ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆ". ಅಂದರೆ, ಹಳ್ಳ ಬಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ರೈತ ಎದ್ದು ಬಿದ್ದು ಓಡಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರ ದೇಶದ್ರೋಹಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ಅಪರಾಧ! ಇನ್ನು ಸೆಕ್ಷನ್ 26 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿಗ ಮಳೆಗಾಲಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಮನೆಯ ಮಾಡು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಅದು ಇಲಾಖೆಯ ಕೆಂಪು ಕಡತದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನದ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಡಿಗೆದಾರನಿಗಿಂತ ಕೀಳಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಮಲೆನಾಡಿಗನದ್ದು.
ಇನ್ನು ಮಲೆನಾಡಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಅದೊಂದು ಕಾಮಿಡಿ ಫಿಲಂ ಇದ್ದಂತೆ. ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈವೇಗಳು ಮಲೆನಾಡಿನ ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿಕೊಂಡು, ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿಕೊಂಡು ಫಳಫಳನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಟ್ರಾಕ್ಟರ್ಗಳಿಗೆ ಬೆಟ್ಟ ಅಗೆಯಲು ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಸಿರು ಅಡ್ಡಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೇ ಹೈವೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಕ ತನ್ನ ಅಜ್ಜ ಕೊಟ್ಟ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಟೀ ಅಂಗಡಿ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಉದ್ದಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಸಾಕು, ಸೆಕ್ಷನ್ 33 ಮತ್ತು 35 ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 'ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯ' (Eco sensitive zone. (ESZ) ಎಂಬ ಕಾನೂನು ಆತನ ಕತ್ತು ಹಿಸುಕುತ್ತದೆ. ಹೈವೇಯಲ್ಲಿ ಕಾರುಗಳು 100ರ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಸ್ಥಳೀಯನ ಬದುಕು ಮಾತ್ರ ಇಲಾಖೆಯ ಫೈಲುಗಳ ವೇಗಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಮೆಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬೇಕು. ಹೈವೇ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಮಲೆನಾಡಿಗನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಲಾಭವೆಂದರೆ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಹೈವೇ ಪಕ್ಕ ನಿಂತು ಗಾಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಮಾತ್ರ!
ಅತ್ಯಂತ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 63 ಮತ್ತು 64. ಈ ಸೆಕ್ಷನ್ಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಅರಣ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಅಧಿಕಾರವಿರುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿರುವ ಮರದಿಂದ ಒಂದು ಒಣಗಿದ ರೆಂಬೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನೀವು ಒಲೆಗೆ ಹಾಕುವ ಮುನ್ನ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು! ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀವು ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ, ಅದು "ಅರಣ್ಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಕಳ್ಳಸಾಗಾಣಿಕೆ" ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 9 ಮತ್ತು 11 ರ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾಡಿನ ಮಂಗಗಳು ತೋಟಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿ ಅಡಿಕೆ-ಬಾಳೆ ತಿಂದು ತೇಗಿದರೆ ಅದು 'ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಹಜ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ'. ಆದರೆ ಅದೇ ಮಂಗಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಲು ಒಬ್ಬ ರೈತ ಕೈಲಿ ಕೋಲು ಹಿಡಿದರೆ ಸಾಕು, ಆತನ ಮೇಲೆ ವನ್ಯಜೀವಿ ಹಿಂಸೆಯ ಕೇಸ್ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ ಮಂಗನಿಗೇ ಗೌರವ ಜಾಸ್ತಿ, ಪ್ರಾಣಿಯೇ ಅರಸ, ಮನುಷ್ಯ ಬರೀ ಪ್ರಜೆ!
ಒಂದು ವೇಳೆ ನಿಮ್ಮ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುವ ಅಳಿವಿನಂಚಿನ ಸಸ್ಯವೋ ಅಥವಾ ಅಪರೂಪದ ಹೂವೋ ಇಲಾಖೆಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಸಾಕು, ಸೆಕ್ಷನ್ 17-A ಅನ್ವಯ ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಸಸ್ಯ ನಿಮ್ಮದಲ್ಲ, ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ಆಸ್ತಿ. ಅದನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿಮ್ಮದು, ಆದರೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದು ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಪರರ ಮಗುವನ್ನು ಸಾಕಿ ಸಲುಹಿದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಆ ಮಗು ನಿಮ್ಮದಲ್ಲ ಎಂದಂತೆ!
ಈ ಎಲ್ಲ ಸೆಕ್ಷನ್ಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವುದು ಮಲೆನಾಡಿಗನ ಅಸಹಾಯಕತೆ. ದೆಹಲಿ-ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಸಿ ರೂಮುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು 'ಗ್ರೀನ್ ಇಂಡಿಯಾ' ಎಂದು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಗು ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದಾಗ ಕಾಲು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವ ಮಲೆನಾಡಿಗನ ನೋವು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ದಾರಿ ಈಗ ಕೇವಲ ಮನವಿ ಪತ್ರಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ದಶಕಗಳಿಂದ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವ ಹಕ್ಕುಪತ್ರಗಳ ವಿಲೇವಾರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಜನವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು 'ಕಂದಾಯ ಗ್ರಾಮ'ಗಳಾಗಿ ಘೋಷಿಸುವಂತೆ ನಾವು ಘರ್ಜಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಈ ಜಟಿಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?
ಈ 'ಸೆಕ್ಷನ್'ಗಳ ಸುಳಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಮತ್ತು ಮಲೆನಾಡಿನ ಜನಜೀವನ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಸಾಗಲು ಕೆಲವು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಹಾರ ಮಾರ್ಗಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, 'ಸೆಕ್ಷನ್ 4' ಮತ್ತು 'ಸೆಕ್ಷನ್ 2' ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳಿಂದ ಬಾಕಿ ಉಳಿದಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ವಿಲೇವಾರಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ತಕ್ಷಣವೇ ಚುರುಕುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಲತಲಾಂತರದಿಂದ ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹಕ್ಕುಪತ್ರ ನೀಡುವುದು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಕೆಲಸವಾಗಬಾರದು. ಜನವಸತಿ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಅರಣ್ಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗಿಡುವ 'ಕಂದಾಯ ಗ್ರಾಮ'ಗಳ ಘೋಷಣೆಯಾಗಬೇಕು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪರಿಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಲಯ (ESZ) ಮತ್ತು ಬಫರ್ ಝೋನ್ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಜನಸ್ನೇಹಿ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಬೇಕು. ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹೈವೇ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಕರು ನಡೆಸುವ ಹೋಟೆಲ್, ಹೋಂ ಸ್ಟೇ ಅಥವಾ ಕೃಷಿ ಆಧಾರಿತ ಸಣ್ಣ ಘಟಕಗಳಿಗೆ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ 'ನಿರಾಕ್ಷೇಪಣಾ ಪತ್ರ' (NOC) ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವಂತಾಗಬೇಕು. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ವನ್ಯಜೀವಿ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರೈತರಿಗೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಬೇಕು. ರೈತ ತನ್ನ ಬೆಳೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡುವ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಲಾಖೆಯು ಸಹಕಾರ ನೀಡಬೇಕು.
ಮಲೆನಾಡಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಮಲೆನಾಡು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಧಿಕಾರ ನೀಡಬೇಕು. ಅರಣ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಗಳು ಆಗುಂಬೆಯ ಮಳೆ ಮತ್ತು ರೈತನ ಬೆವರಿನ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮನುಷ್ಯನು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಲೆನಾಡು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.
ಮಲೆನಾಡಿಗನ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಅನಿವಾರ್ಯ
"ಮಲೆನಾಡಿಗ ಅಂದರೆ ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯದ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಡತಗಳಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಅಂಕಿ-ಅಂಶವಲ್ಲ! ನಮ್ಮ ಮುತ್ತಜ್ಜರು ಕಾಡು ಕಡಿದು ನಾಡು ಮಾಡಿದಾಗ ಕಾನೂನು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಈ ಮಣ್ಣಿನ ಪ್ರತಿ ಕಣದಲ್ಲೂ ಇವೆ. ನಾವು ಕಾಡು ಕಳ್ಳರಲ್ಲ, ಕಾಡು ಕಾಯುವವರು. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಂಚು ಬದಲಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಸೆಕ್ಷನ್ 2 ರ ಪರ್ಮಿಷನ್ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲು ನಿಮ್ಮ ಸೆಕ್ಷನ್ 4 ರ ಅನುಮತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ!
ಹೈವೇಯ ಫಳಫಳ ಬೆಳಕು ನಮಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಆ ಹೈವೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಯುವಕರಿಗೆ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಬೇಕು. ದೆಹಲಿಯ ಏರ್ ಕಂಡೀಷನ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಣೆಬರಹ ಬರೆಯುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ನಮಗೂ ಗೊತ್ತು, ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿದವನನ್ನೇ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಕೂಡಿ ಹಾಕಲು ಬಂದರೆ ಮಲೆನಾಡಿಗ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾರ. ಇದು ಕೇವಲ ಬೇಡಿಕೆಯಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆ! ಸೆಕ್ಷನ್ಗಳ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಕಟ್ಟಿಸುವ ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ಚರಮಗೀತೆ ಹಾಡುವ ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ. ಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತದಿದ್ದರೆ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಮಲೆನಾಡು ಕೇವಲ ಒಂದು 'ಬೋರ್ಡ್' ಆಗಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ನಮ್ಮ ಕಾಡನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತು, ನಿಮ್ಮ ಸೆಕ್ಷನ್ಗಳ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ ನಮಗೆ ಬೇಡ!
-ಪ್ರಸನ್ನ ಹೊಳ್ಳ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಈಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ Arattai ನಲ್ಲಿ... ನಮ್ಮ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ನೀವೂ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ.
ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್ಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್’ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪುಟ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ವಾಟ್ಸಪ್ ಗ್ರೂಪ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
