ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ನಕ್ಷೆಯ ಮರು ವಿನ್ಯಾಸ: ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭದ್ರಕೋಟೆಗಳ ಪತನ ಮತ್ತು ಕೇಸರಿ ಅಲೆ

 

ಮೇ 4ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಂಡುಬಂದ ಆರಂಭಿಕ ಮುನ್ನಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷವೇನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ, ತಮಿಳುನಾಡು, ಕೇರಳ, ಅಸ್ಸಾಂ ಮತ್ತು ಪುದುಚೇರಿಯ ಮತ ಎಣಿಕೆ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನೇ ವರದಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಂಚೆ ಮತಪತ್ರಗಳು (Postal Ballots) ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವು ಏರಿಳಿತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ವಕ್ತಾರರು ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಕರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆಗೆ ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ನಂತರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಯವಾಯಿತು. ಇದು ಕೇವಲ ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಮೂಡತೊಡಗಿತು.

ಅದಾದ ಬಳಿಕ ಸಂಭವಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಭೂಕಂಪವು ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯದ ದಿಗ್ಗಜರನ್ನು ಪತನಗೊಳಿಸಿತು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮುಂದಿನ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಹ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದವು. ಈ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ತಮ್ಮ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ಅಚ್ಚರಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಹುತೇಕ ಎಕ್ಸಿಟ್ ಪೋಲ್‌ಗಳ ಅಂದಾಜನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿದ್ದವು. ಈ ಮೂರು ರಾಜ್ಯಗಳು ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಶ್ರೀಲಂಕಾ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶ ಮತ್ತು ನೇಪಾಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಸರ್ಕಾರ ಬದಲಾವಣೆಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಇದು ನೆನಪಿಸುವಂತಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷವು 207 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರ 15 ವರ್ಷಗಳ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆಯಿತು. ಮಮತಾ ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಭಾಬಾನೀಪುರದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀನಾಯ ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಟ ಸಿ. ಜೋಸೆಫ್ ವಿಜಯ್ ಅವರ 'ತಮಿಳಗ ವೆಟ್ರಿ ಕಳಗಂ' ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಚೊಚ್ಚಲ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೇ 108 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಡಿಎಂಕೆಯನ್ನು ಪರಾಭವಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂ. ಕೆ. ಸ್ಟಾಲಿನ್ ಅವರು ಅಧಿಕಾರ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕೊಲತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಸೋಲನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್‌ಡಿಎಫ್ ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಕಳಪೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡಿತು; ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ 20 ಸಚಿವರಲ್ಲಿ 13 ಮಂದಿ ಸೋಲನುಭವಿಸಿದರು. ಇದರಿಂದ ಪಿಣರಾಯಿ ವಿಜಯನ್ ಅವರ ಆಡಳಿತ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು ಮತ್ತು ಕಳೆದ ಐದು ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಡಪಕ್ಷಗಳ ಸರ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು.

ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಚಿತ್ರಣ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಹಿಮಂತ ಬಿಸ್ವಾ ಶರ್ಮಾ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೈತ್ರಿಕೂಟವು (ಎನ್‌ಡಿಎ) 102 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ರಾಜ್ಯದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸತತ ಮೂರನೇ ಅವಧಿಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು. ಪುದುಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಎನ್. ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎನ್.ಆರ್. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಎನ್‌ಡಿಎ—ಇದರಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಎಐಎಡಿಎಂಕೆ ಕೂಡ ಸೇರಿವೆ—30 ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ 18ರಲ್ಲಿ ಜಯಗಳಿಸಿತು.

ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರೆ ಆಯಾ ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜಕೀಯದ ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಇವು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಭೂಪಟದ ಪುನರ್ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೈತ್ರಿಕೂಟಗಳು ಈಗ ದೇಶದ 31 ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರಾಡಳಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ 22ರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಶೇಕಡಾ 70ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. 1950 ಮತ್ತು 1960ರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ, ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರದ ಭಾರತೀಯ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಅಪೂರ್ವವಾದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಈ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು 2029ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಮುನ್ನ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುವ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಿವೆ. ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ಮೂರನೇ ಅವಧಿಯ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನಡೆದ ಈ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಗೆಲುವು ಬಿಜೆಪಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಧನೆಯಾಗಿದೆ. 2024ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ನಂತರ ಉಳಿದಿದ್ದ ಹಿನ್ನಡೆಯ ನೋವು ಈಗ ತಣಿದಂತಾಗಿದೆ.

"ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ, 2024ರ ಲೋಕಸಭಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಹಿನ್ನಡೆಯಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ" ಎಂದು ರಾಜಕೀಯ ವಿಜ್ಞಾನಿ ರಾಹುಲ್ ವರ್ಮಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. "ಬಿಜೆಪಿ ಆಗ ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿತ್ತು. ಸಂವಿಧಾನದ ಕುರಿತಾದ ವಾದಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ತಂದಿದ್ದವು. ಬಿಜೆಪಿ ಆ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತರೆ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ತಪ್ಪು ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿತವು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹರಿಯಾಣ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಭರ್ಜರಿ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದೆ."

ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅವರಿಗೆ ಬಂಗಾಳದ ಗೆಲುವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಿದಂತಿದೆ. "ಇದು ರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯದ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯ" ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಅವರು, "ಇಲ್ಲಿ ಭಯವಲ್ಲ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ; ಪ್ರತೀಕಾರವಲ್ಲ, ಬದಲಾವಣೆ" ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದರು.

ಬಂಗಾಳದ ರಾಜಕೀಯ ಸಮರ

ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳವು ಬಿಜೆಪಿಯ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಇದುವರೆಗೆ ಎಡಪಂಥೀಯ ಮತ್ತು ಉದಾರವಾದಿ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದ ಈ ರಾಜ್ಯವು ಈಗ ಹಿಂದುತ್ವದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದದತ್ತ ತಿರುಗಿದೆ.

ಆದರೆ ಈ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಚುನಾವಣಾ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಲ್ಲ. ಪೂರ್ವ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. 2024ರಲ್ಲಿ ಒಡಿಶಾದ ಗೆಲುವು, 2025ರಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದ ರಾಜಕೀಯ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳದ ಜಯ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಂದು ಸರಣಿಯಂತಿದೆ.

‘ಅಂಗ, ಬಂಗ, ಕಳಿಂಗ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಬಿಹಾರ, ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ಒಡಿಶಾ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಭುತ್ವ ಸಾಧಿಸಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಆಗಿದೆ.

ಮತದಾನದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಈ ಚಿತ್ರಣದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಬಿಜೆಪಿ ಶೇ. 45.84ರಷ್ಟು ಮತಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ತೃಣಮೂಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಶೇ. 40.80ರಷ್ಟು ಮತಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿದೆ. ಕೇವಲ ಶೇ. 5ರಷ್ಟು ಮತಗಳ ಅಂತರವಿದ್ದರೂ ಸ್ಥಾನಗಳ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ 127ರಷ್ಟು ಬೃಹತ್ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದು ಪಕ್ಷದ ಸಂಘಟನಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಹಾಗೂ ಭೂಪೇಂದ್ರ ಯಾದವ್ ಮತ್ತು ಸುನಿಲ್ ಬನ್ಸಲ್ ಅವರ ಸಂಘಟನಾ ತಂತ್ರಗಾರಿಕೆಯು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದೆ.

2021ರ ನಂತರ ಬಿಜೆಪಿ ತನ್ನ ತಂತ್ರವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ‘ಜೈ ಶ್ರೀ ರಾಮ’ ಘೋಷಣೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಕಾಳಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಗೆಯಂತಹ ಸ್ಥಳೀಯ ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಯ ಕಡೆಗೂ ಗಮನ ಹರಿಸಿತು. ಹೊರಗಿನವರ ಆರೋಪವನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಲು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಯುವಜನತೆ ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳ ವಿರೋಧಾಭಾಸ

ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ನಡುವಿನ ಸಾಮ್ಯತೆಯು ಬದಲಾವಣೆಯ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದೆ. ಯುವಜನತೆಯ ಅಸಮಾಧಾನವೇ ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಬಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿ ಹಗರಣಗಳು ಆಡಳಿತ ವಿರೋಧಿ ಅಲೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ಅತೃಪ್ತಿಯು ನಟ ವಿಜಯ್ ಅವರ ಏಳಿಗೆಗೆ ದಾರಿಯಾಯಿತು. ವಿಜಯ್ ಅವರ ಪಕ್ಷವು ದ್ರಾವಿಡ ರಾಜಕಾರಣದ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸದೆ, ಅದನ್ನು ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳ ಹೊಸ ಭರವಸೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.

ಮಾಹಿತಿ ಮೂಲ: ದಿ ವೀಕ್

ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಈಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ Arattai ನಲ್ಲಿ... ನಮ್ಮ ಚಾನೆಲ್‌ಗೆ ನೀವೂ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ.

ನಿರಂತರ ಅಪ್‌ಡೇಟ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್‌ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಚಾನೆಲ್‌ಗೆ ಜಾಯಿನ್‌ ಆಗಿ

ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್‌’ ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ ಪುಟ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ

ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್‌ ವಾಟ್ಸಪ್‌  ಗ್ರೂಪ್‌ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ