- ಎಸ್. ಎನ್. ಭಟ್, ಸೈಪಂಗಲ್ಲು
ಭಾರತವು ಭಾಷಾ ವೈವಿಧ್ಯತೆಯ ಮಹಾಸಂಗಮ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆ ಮತ್ತು ಭಾಷಾ ಹಿರಿಮೆ ಇದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ ಮತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಎಂಬಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇಂದಿನ ಜಾಗತೀಕರಣ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕೀಕರಣದ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗುವುದು ಅವನ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಜಾಗತಿಕ ಸಂಪರ್ಕದ ಕೊಂಡಿಯಾದರೆ, ಹಿಂದಿ ಭಾರತದೊಳಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪರ್ಕದ ಪ್ರಬಲ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಕಲಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಕಠಿಣ ನಿಲುವುಗಳು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ಇಂದು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ತಳಹದಿ ಭಾರತದ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಆಯೋಗವಾದ ಡಾ. ಎಸ್. ರಾಧಾಕೃಷ್ಣನ್ ಆಯೋಗವು (1948-49) ಹಿಂದಿ ಕಲಿಕೆಯ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಶಿಫಾರಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ನಂತರ ಭಾರತವನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದುಗೂಡಿಸಲು ಹಿಂದಿ 'ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪರ್ಕ ಭಾಷೆ'ಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಆಯೋಗವು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತ್ತು. ಹಿಂದಿಯನ್ನು 'ಫೆಡರಲ್ ಭಾಷೆ' (ಎಂದು ಕರೆದ ಆಯೋಗವು, ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಇದು ಪ್ರಧಾನ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಬೇಕೆಂಬ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ಹೊಂದಿತ್ತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಂತಹ ಹಿಂದಿಯೇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಹಿಂದಿಯನ್ನು ಕಲಿಯಲೇಬೇಕೆಂದು ಆಯೋಗವು ಸೂಚಿಸಿತ್ತು, ಇದುವೇ ಮುಂದೆ 'ತ್ರಿಭಾಷಾ ಸೂತ್ರ'ಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಅಡಿಪಾಯವಾಯಿತು.
ಸಾಂವಿಧಾನಿಕವಾಗಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ಮೂಲತಃ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ೧೯೮೭ರ ೫೮ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಸಂವಿಧಾನದ ಹಿಂದಿ ಪಠ್ಯಕ್ಕೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ನಷ್ಟೇ ಅಧಿಕೃತ ಮಾನ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಗೆಜೆಟ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತ ಆದೇಶಗಳು ಈ ಎರಡು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ. "ಹಿಂದಿ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ" ಎಂದು ದೂರ ಸರಿಯುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಾನೂನು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಕೇಂದ್ರದ ನೀತಿಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಓದಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗುವುದು ಖಚಿತ. ಇದು ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಕ್ಷರತೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ರೋತದಿಂದ ಅವರನ್ನು ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ.
ಕಲಿಕೆ 'ಒತ್ತಡ' ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ನೆಪವಷ್ಟೇ "ಕೆಲವರು ಹಿಂದಿ ಕಲಿಕೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ತಳಮಳವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಬಾಲಿಶ ಮತ್ತು ಅವಿವೇಕದ ವಾದವಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಎಷ್ಟೋ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಸಲೀಸಾಗಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯನ್ನು 'ಒತ್ತಡ' ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನೇ ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸುವ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವವಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗದು. ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಹೊರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಈ ಧೋರಣೆಯು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಲ್ಲದೆ, ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎದುರಿಸಬಹುದಾದ ನೈಜ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಅಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ ಎಂಬುದು ಸಂಕೋಲೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಬಿಡುಗಡೆಯ ಹಾದಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಮಗಿರಲಿ."
ಬೌದ್ಧಿಕ ವಿಕಸನ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಅವಕಾಶಗಳು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು ಮೆದುಳಿನ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿಯು ದೇವನಾಗರಿ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೂ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದ ಅನೇಕ ತತ್ಸಮ-ತದ್ಭವ ಪದಗಳು ಹಿಂದಿಯಲ್ಲೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದರಿಂದ, ಹಿಂದಿ ಕಲಿಕೆಯು ಕನ್ನಡಿಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಉದ್ಯೋಗಗಳಾದ ಭಾರತೀಯ ರೈಲ್ವೆ, ರಕ್ಷಣಾ ಪಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಜ್ಞಾನವು ಇಂದು ಅಲಿಖಿತ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದರೂ, ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಬಾರದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಕೆಲಸದೊತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ. ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಸಹ ಬಹುಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ ಇರುವವರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯೂಟ್ಯೂಬ್ ಮತ್ತು ಆನ್ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಅಗಾಧವಾದ ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಹಿಂದಿ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈ ಜ್ಞಾನ ಭಂಡಾರದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ರಾಜಕೀಯ ದ್ವಂದ್ವ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ನಡುವೆ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಹಿಂದಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಸರ್ಕಾರದ ನಿರ್ಧಾರವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವೈರುಧ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಪಕ್ಷಗಳು "ಹಿಂದಿ ರಾಷ್ಟ್ರಭಾಷೆಯಲ್ಲ" ಎಂಬ ವಾದ ಮುಂದಿಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಈ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪಕ್ಷಗಳ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕರು ಮೂಲತಃ ಹಿಂದಿ ಭಾಷಿಕ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಆದೇಶಗಳನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ ಪಾಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಹೈಕಮಾಂಡ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ತಲೆಬಾಗುವ ರಾಜ್ಯ ನಾಯಕರು, ಅದೇ ನಾಯಕರು ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಶಾಲಾ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿರೋಧಿಸುವುದು 'ತಾರ್ಕಿಕ ದ್ವಂದ್ವ'ವಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು?
ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಂದ ಹೊರಗುಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿ ಕಲಿತು ಮಿಂಚುವಾಗ, ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಭಾಷಾ ವಿರೋಧದ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿ ಅವರ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ. ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಧೋರಣೆಯಾಗಿವೆ.
ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜಕೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬಲಿಗೊಡಬಾರದು. ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ, ಆದರೆ ಕಲಿಕೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗಾಗಿ ಜ್ಞಾನದ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಬದಲಿಗೆ, ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಭಾರತದ ಯಾವುದೇ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಂತೆ ಅವರನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವುದು ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಆಡಳಿತಗಾರನ ಪರಮ ಕರ್ತವ್ಯ.ಕನ್ನಡವು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೇರಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಿಂದಿಯು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಪರ್ಕದ ಕವಲಾಗಲಿ. ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸದಾ ಜಾಗೃತರಾಗಿ ಹೋರಾಡಲೇಬೇಕು; ಅದು ನಮ್ಮ ಪರಮ ಧರ್ಮ. ಆದರೆ, ಈ ಭಾಷಾ ಹೋರಾಟವು ಸದಾಕಾಲ 'ಹೇರಿಕೆ'ಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕೇ ಹೊರತು 'ಕಲಿಕೆ'ಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರಬಾರದು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೋಷಕರು ಜಾಗೃತರಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಒಂದು 'ಅವಕಾಶ' ಎಂದು ನೋಡಬೇಕೇ ಹೊರತು 'ಹೇರಿಕೆ' ಎಂದಲ್ಲ. ಭಾಷಾ ದ್ವೇಷವು ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ತ್ರವಾಗುವ ಬದಲು, ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮವು ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥ 'ಜಾಗತಿಕ ಕನ್ನಡಿಗ'ರನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಲಿ. ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಭಾಷೆಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ ನಿಜ, ಆದರೆ ಸಮರ್ಥ ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದರೆ ಇಡೀ ದೇಶವೇ ನಮ್ಮದಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಅವಿವೇಕದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದ ಸರ್ಕಾರ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವುದು ನಾಡಿನ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ.
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಈಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ Arattai ನಲ್ಲಿ... ನಮ್ಮ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ನೀವೂ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ.
ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್ಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್’ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪುಟ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ವಾಟ್ಸಪ್ ಗ್ರೂಪ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
