ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಒಂದು ಕಥೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಬಣ್ಣಗಳು ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ; ಕಾಲದ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ಬಣ್ಣಗಳ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುವ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. “ಬಣ್ಣದ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದ ನೆನಪಿನ ಕಥೆ” ಎಂಬುದು ಇಂತಹ ಅಳಿಯದ ಸ್ಮರಣೆಗಳ ಆಳವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಭಾವನೆ.
ಮೆಹೆಂದಿಯ ರಂಗು ಇದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಉದಾಹರಣೆ. ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯಾಗಿ ಮೂಡುವ ಆ ರಂಗು ಮೊದಲಿಗೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅದರ ವಿನ್ಯಾಸ, ಪರಿಮಳ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದಿನಗಳು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆ ರಂಗು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಸುಕಾಗುತ್ತದೆ; ಒಂದು ದಿನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಮೆಹೆಂದಿ ಹಾಕಿದ ದಿನದ ಸಂಭ್ರಮ, ನಗು, ಕುಟುಂಬದ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಬಣ್ಣ ಅಳಿದರೂ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದ ನೆನಪಿನ ಕಥೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಳಿಯದು.
ಜೀವನದ ಅನೇಕ ಅನುಭವಗಳೂ ಇದೇ ರೀತಿಯವೇ. ಬಾಲ್ಯದ ಹಬ್ಬಗಳು, ಶಾಲೆಯ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಗಳು, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಪ್ರವಾಸಗಳು- ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಿಕ ಘಟನೆಗಳು. ಆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವು ಕೇವಲ ಸಮಯದ ತುಣುಕಷ್ಟೇ. ಆದರೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಅವುಗಳ ನೆನಪು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿದಾಗ, ಕಳೆದ ದಿನಗಳು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತವಾಗಿದಂತೆ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಣ್ಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಅನುಭವವೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಬಣ್ಣಗಳು ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ; ಮಸುಕಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆ ಸಂದರ್ಭಗಳ ಸಂತೋಷ, ಒಡನಾಟ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಥೆಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಬಣ್ಣಗಳಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಆ ಬಣ್ಣಗಳ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುವ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣಗಳು ಕೇವಲ ದೃಶ್ಯ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ನೆನಪುಗಳು ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಕಥೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಣ್ಣದ ಹಿಂದೆ ಉಳಿಯುವ ನೆನಪನ್ನು ಅರಿಯುವುದೇ ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ.
- ಕೌಶಲ್ಯ ಅಂಬೆಕಲ್ಲು
ವಿವೇಕಾನಂದ ಕಾಲೇಜು, ಪುತ್ತೂರು
