ನೋಡಿ ಸ್ವಾಮಿ, ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟೋದು ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಬರೀ ಜನ್ಮ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರದ ಪುಣ್ಯ. ನಮ್ಮ ಈ ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಬದುಕನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿದ್ರೆ ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಅನ್ಸುತ್ತೆ, "ಇವರು ಮನುಷ್ಯರೋ ಅಥವಾ ಜಲಚರ ಪ್ರಾಣಿಗಳೋ?" ಅಂತ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ವರ್ಷದ ಅರ್ಧ ಕಾಲ ನಾವು ಸೂರ್ಯ ದೇವನ ಮುಖ ನೋಡೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುರಿಯೋ ಮಳೆ ಹನಿಗಳನ್ನೇ ನೋಡ್ತಿರ್ತೀವಿ. ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಮಳೆ ಬಂದ್ರೆ ಜನರು ಹೆದರಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಕೊಳ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಬಂದ್ರೆ ನಾವು "ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹೆಂಚು ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷ ತಡೆಯುತ್ತೋ?" ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ್ತಾ ಕಾಫಿ ಕುಡಿತಾ ಕೂತಿರ್ತೀವಿ.
ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಅಂದ್ರೆ ಈ 'ಕೊಡೆ'. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೊಡೆ ಇಲ್ಲದೆ ಯಾರೂ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲ್ಲ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಾಳಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಕೊಡೆ ಉಲ್ಟಾ ಆಗಿ ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತೆ. ಆಗ ನಮಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರೋದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ "ನೋಡು, ನನ್ನ ಕೊಡೆಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಆಗಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ" ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಸಾಗ್ತೀವಿ. ಇನ್ನು ಮದುವೆ ಮುಂಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಕೊಡೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಧರ್ಮ! ಮಲೆನಾಡಿಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮುಖ ಮರೆತರೂ ಮರೆಯಬಹುದು, ಆದ್ರೆ ತನ್ನ ಕೊಡೆ ಮೇಲೆ ಇರೋ ಆ ಸಣ್ಣ ತೂತು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿರುತ್ತೆ.
ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಈ ಇಂಬಳ'ಗಳ ಕಥೆಯಂತೂ ಅದ್ಭುತ. ಇವು ಮಲೆನಾಡಿನ ಪುಕ್ಕಟೆ ವೈದ್ಯರು! ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಸಾಕು, ನಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಕಾಲಿಗೆ ಹತ್ತಿ ರಕ್ತ ಹೀರೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾವೆ. ಪಟ್ಟಣದವರು ಕಾಲಿಗೆ ಇಂಬಳ ಹತ್ತಿದ್ರೆ ಪ್ರಾಣವೇ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಕೂಗಾಡ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ನಾವು ಮಾತ್ರ "ಅಯ್ಯೋ, ಸಣ್ಣ ಜೀವ, ಸ್ವಲ್ಪ ರಕ್ತ ಕುಡಿದು ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು" ಅಂತ ಹೇಳೋ ದೊಡ್ಡ ಮನಸ್ಸಿನವರು. ಮಲೆನಾಡಿನ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಇಂಬಳ ಕಚ್ಚಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಿರುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಲಿಗೆ ಇಂಬಳ ಹತ್ತಿದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ, ಅದು ರಕ್ತ ಕುಡಿದು ಗುಂಡಗಾದ ಮೇಲೆ ತಾನಾಗಿಯೇ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ "ಓಹೋ, ಇವತ್ತು ಯಾರೋ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ" ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಾಗ್ತೀವಿ. ನಮ್ಮ ರಕ್ತದಾನ ಅಭಿಯಾನ ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ತೋಟದಲ್ಲೇ ನಡೀತಿರುತ್ತೆ. ಕಾಲಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ್ರೆ ಆಯ್ತು, ಆ ಇಂಬಳಗಳೇ ಶರಣಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳ್ತಾವೆ.
ಇನ್ನು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸೋದು ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸ ಕಲೆ. ಮನೆಯ ಒಳಗಡೆ ಹಗ್ಗ ಕಟ್ಟಿ, ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಒಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆ ಹರಡಿ, ಹೊಗೆಯ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಬಟ್ಟೆ ಒಣಗಿಸ್ತೀವಿ. ಅದಕ್ಕೆ ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಬರೋ ಆ ಹಸಿ ಸೌದೆಯ ಹೊಗೆ ವಾಸನೆ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮಲೆನಾಡಿನ ಅಪ್ಪಟ ಸುಗಂಧ! ಯಾರಾದ್ರೂ ದೂರದಿಂದ ಬರ್ತಿದ್ರೆ, ಅವರ ಬಟ್ಟೆಯ ವಾಸನೆ ನೋಡಿ "ಇವರು ಪಕ್ಕಾ ನಮ್ಮ ಮಲೆನಾಡಿನವರು" ಅಂತ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಹುದು.
ನಮ್ಮ ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದ್ರೂ ಕಮ್ಮಿನೇ. ಗುಡ್ಡಗಾಡು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸೋದು ಅಂದ್ರೆ ಅದೊಂದು ಕಲೆ. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಂಡಗಳಿಗಿಂತ, ಹೊಂಡಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಇರುತ್ತೆ! ಒಂದು ಕಡೆ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿದಿದ್ರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಹಳ್ಳ ತುಂಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಆದ್ರೂ ನಮ್ಮೂರಿನ ಚಾಲಕರು ಅದೆಷ್ಟು ಚಾಣಾಕ್ಷರು ಅಂದ್ರೆ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹಳ್ಳ-ದಿಣ್ಣೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಗಾಡಿ ಸಾಗಿಸ್ತಾರೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಅಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ವಾಹನಗಳ ಸಾಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ರಸ್ತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ಮಲಗಿರೋ ಹಸು ಅಥವಾ ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು. ಅವು ಏಳುವ ತನಕ ನಾವು ಮೌನವಾಗಿ ಕಾದು ನಿಲ್ತೀವಿ, ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಮಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟು ಗೌರವ.
ಊಟದ ವಿಚಾರಕ್ಕಂತೂ ಸಾಟಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ಕೂಡಲೇ ಗಂಟಲಿಗೆ ಇಳಿಯೋ ಆ ಕಾದ ಕಷಾಯ ಇದೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಅಮೃತ. ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಕಡುಬು, ಗೆಣಸಿನ ಹಪ್ಪಳ, ಪತ್ರೊಡೆ... ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ತಿಂದು ಬೆಳೆದ ನಮಗೆ ಯಾವ ರೋಗ-ರುಜಿನಗಳೂ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿಯಲ್ಲ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದ್ರೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಇದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಮನೆಯವರು "ಏನೋ, ಮನೇಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿನ್ನೋಕೆ ಇಕ್ಕಲ್ವಾ?" ಅಂತ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕು ಮುದ್ದೆ ಅನ್ನ ಜಾಸ್ತಿ ಹಾಕ್ತಾರೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಂದ್ರೆ, ಮಲೆನಾಡಿಗರಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದ್ರೂ, ಮಳೆ ಎಷ್ಟೇ ಸುರಿದ್ರೂ, ಆ ಹಸಿರನ್ನ ನೋಡ್ತಾ ಬದುಕೋದ್ರಲ್ಲಿ ಇರೋ ನೆಮ್ಮದಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಗಲ್ಲ. ಕರೆಂಟ್ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಮೊಬೈಲ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡದಿದ್ದರೂ, ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಕೆಂಡದ ಒಲೆ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯೋದಿದೆಯಲ್ಲ, ಆ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದೃಷ್ಟವಂತರು.
- ಪ್ರಸನ್ನ ಹೊಳ್ಳ, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಈಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ Arattai ನಲ್ಲಿ... ನಮ್ಮ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ನೀವೂ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ.
ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್ಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್’ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪುಟ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ವಾಟ್ಸಪ್ ಗ್ರೂಪ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
