ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆ ಕಾಡಿನ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ
ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಸಿರು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರು "ಆಹಾ, ಎಂತಹ ಅದ್ಭುತ ಲೋಕ!" ಎಂದು ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ಬದುಕುವ ರೈತನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು "ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್" ಇಲ್ಲದ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಅನುಭವ. ಇವತ್ತಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದೇ ಒಂದು ಸಾಹಸ, ಇನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದು ಅಪ್ಪಟ ಸರ್ಕಸ್. ಅರಣ್ಯ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಎಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ಮಲೆನಾಡಿಗ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಒಂದು ಮಾವಿನ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟರೂ, ಅದು ಬೆಳೆದು ಮರವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ಅದರ ಮೇಲೆ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಅದೃಶ್ಯ 'ಸೀಲ್' ಬಿದ್ದಿರುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮೂರಿನ ರೈತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಕೈ ಮುಗಿಯುತ್ತಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಜೀಪು ಬರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಖಂಡಿತ ಕಿವಿಗೊಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, ತನ್ನದೇ ಹಕ್ಕಿನ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆ ಸರಿಸಬೇಕೆಂದರೂ 'ಪರಿಸರ ಸಮತೋಲನ' ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಪದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಕಾಯಿದೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಇರುವ "ಫ್ರೀಡಂ ಆಫ್ ಮೂವ್ಮೆಂಟ್" ಮನುಷ್ಯರಿಗಿಲ್ಲ. ಕಾಡಾನೆಗಳು ರೈತನ ತೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದು 'ಕಿಚನ್ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್' ವರೆಗೂ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿ ಅಡಿಕೆ ಮರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ ಹೋಗಬಹುದು; ಅದಕ್ಕೆ "ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ರೈತ ಆ ಆನೆಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಬೆತ್ತ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಅದು "ವನ್ಯಜೀವಿ ಕಿರುಕುಳ" ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ!
ಇನ್ನು ಈ "ಹಕ್ಕುಪತ್ರ" ಮತ್ತು "ಒತ್ತುವರಿ" ಎನ್ನುವ ಪದಗಳಂತೂ ಮಲೆನಾಡಿಗರನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ದೆವ್ವಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಅಜ್ಜ ಕಾಡು ಕಡಿದು ಅಡಿಕೆ ಸಸಿ ಹಾಕಿದಾಗ ಅದು ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಮೊಮ್ಮಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಳೆ ಫೈಲು ಹಿಡಿದು ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಕಚೇರಿಗೆ ಅಲೆಯುವಾಗ, ಸರ್ಕಾರ ಆ ಜಮೀನನ್ನು "ಅರಣ್ಯ ಭೂಮಿ" ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಅಜ್ಜ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿದ್ದು ಭೂಮಿಗಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಗೆ ಒಂದು ರೆಡಿಮೇಡ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ಮಾಡಿಕೊಡಲಿಕ್ಕಂತೆ! ಇಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎನ್ನುವುದು ಮರೀಚಿಕೆ. ಹಳ್ಳಿಯ ರಸ್ತೆಗೆ ಒಂದು ಡಾಂಬರು ಹಾಕಬೇಕೆಂದರೆ ದಿಲ್ಲಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಬರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅನುಮತಿ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಸ್ತೆಯೂ ಹಳ್ಳವಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಜಲಚರಗಳು ವಾಸಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತವೆ. ಆಗ ಮತ್ತೆ "ಜಲಚರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ" ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರಸ್ತೆ ಕಾಮಗಾರಿ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ!
ಕಸ್ತೂರಿ ರಂಗನ್ ಅಥವಾ ಗಾಡ್ಗೀಳ್ ವರದಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೈತನನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಆತ "ಅವರೆಲ್ಲಾ ಯಾರೋ ನಮ್ಮ ತೋಟಕ್ಕೆ ಲೈನ್ ಹಾಕೋಕೆ ಬಂದಿರೋ ಪ್ಲಾನರ್ ಇರಬೇಕು" ಎಂದು ನಗುತ್ತಾನೆ. ನಗರದ ಕಾಫಿ ಶಾಪ್ಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರವಚನ ನೀಡುವವರಿಗೆ, ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡಿನ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿಯುವಾಗ ಅಥವಾ ಕಾಡುಹಂದಿ, ಕಾಡುಕೋಣಗಳು ಗದ್ದೆಯನ್ನು ಉಳುಮೆ ಮಾಡಿ ಹೋದಾಗ ಆಗುವ ನೋವು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಣ್ಯ ಕಾಯಿದೆಗಳು ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿವೆ ಎಂದರೆ, ಮಲೆನಾಡಿನ ರೈತ ಅರಣ್ಯದ ಕಾವಲುಗಾರನಂತೆ ಇರಬೇಕೇ ಹೊರತು, ಅಲ್ಲಿನ ಮಾಲೀಕನಂತೆ ಬದುಕುವಂತಿಲ್ಲ.
ಪರಿಸರ ಉಳಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮೃಗಾಲಯದ ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ನೋಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಕಾಡಿನ ಮರಗಳಿಗೆ ನೀಡುವಷ್ಟೇ ಬೆಲೆ ಕಾಡಿನ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿಗೂ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಕಾಯಿದೆಗಳು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪಾಗಿರಬಾರದು, ಅವು ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆ ಕಾಡಿನ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಜೀಪು ಮತ್ತು ಕಾಡಾನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಈ ಹಸಿರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ!
- ಪ್ರಸನ್ನ ಹೊಳ್ಳ, ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ
8277251635
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಈಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ Arattai ನಲ್ಲಿ... ನಮ್ಮ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ನೀವೂ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ.
ನಿರಂತರ ಅಪ್ಡೇಟ್ಗಳಿಗಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಚಾನೆಲ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್’ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಪುಟ ಲೈಕ್ ಮಾಡಿ
ಉಪಯುಕ್ತ ನ್ಯೂಸ್ ವಾಟ್ಸಪ್ ಗ್ರೂಪ್ಗೆ ಜಾಯಿನ್ ಆಗಲು ಈ ಲಿಂಕ್ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ
